Monthly Archives: July 2013

Write from the start

«Σκέφτομαι να τρέξω φέτος τον Κλασικό» μου λέει ο Αντώνης, ενώ πίνουμε Κορόνες με λεμόνι και αλάτι στην παραλία της Κυπαρισσίας. «Έρχεσαι;»

photo

Είναι 20 Ιουλίου, είναι δύο ώρες πριν το γάμο του, είναι ήδη λίγο μεθυσμένος νομίζω, είναι ντάλα ήλιος, είναι 16 εβδομάδες πριν τον Κλασικό, είναι τέσσερα χρόνια (και ένα παιδί) από τότε που έτρεξα το μαραθώνιο της Βαρκελώνης, είναι η πρώτη μέρα που έχω κοιμηθεί πάνω από έξι ώρες για φέτος. Δεν του δίνω πολλή σημασία.

Αλλά φυσικά ο μαραθώνιος είναι σαν τα τατουάζ. Αν κάνεις ένα, θέλεις οπωσδήποτε κι άλλο μετά. Όχι αμέσως. Ο πόνος σε συνοδεύει για αρκετές εβδομάδες μετά (μήνες, αν είσαι και πρωτάρης), λες «εγώ ποτέ ξανά τέτοιο πράγμα», λες «αφού βγήκα ζωντανή, ορκίζομαι, δε θα το ξανακάνω», λες «μα τι σκεφτόμουν». Μέχρι που ένα πρωί λες «αν το ξανάκανα, μόνο με παρέα» και τότε ίσως κάποια άστρα ευθυγραμμίζονται και ο Αντώνης βάζει ρεζολούσιον σου λέει «Έρχεσαι;». Και τότε λες «Έρχομαι».

Είναι ζήτημα χρόνου.

Εντωμεταξύ, οι εβδομάδες έχουν μείνει 15.

Advertisements

Γιατί τρέχω μαραθώνιο

Για να βρεθούν σε ένα φανταστικό πάρτι άλλοι περιμένουν να αλλάξει η χιλιετία.

Fireworks by marcia.taylor

Άλλοι πληρώνουν τη νύφη.

Wedding party by Thomas van Ardenne

Άλλοι ταξιδεύουν στην άκρη του πουθενά.

Goa party by harrygatty

Άλλοι βρίσκονται απλώς τη σωστή στιγμή, στο σωστό μέρος.

Εγώ θα ξυπνάω νωρίς το πρωί, για τους επόμενους τέσσερις μήνες. Και θα τρέχω.
Γι’ αυτό εδώ.

Barcelona 1/3/2009