Στον αγώνα

Ήθελα τις προάλλες να γράψω ότι, κοίτα πού έφτασα, για να βγάλω ποστ πρέπει πια να τρέξω –εκεί έρχονται οι σκέψεις, εκεί γίνονται κείμενα. Ε, αν οι προπονήσεις βγάζουν ένα ποστ τη φορά, οι αγώνες βγάζουν εφτά. Bear with me, η εβδομάδα θα φύγει μ’ αυτά που σκεφτόμουν τρέχοντας σήμερα τον πρώτο μου αγώνα εδώ και ένα χρόνο, που ήταν ταυτόχρονα και η πιο δύσκολη προπόνηση της φετινής προετοιμασίας και πρόβα τζενεράλε και μία από τις πιο όμορφες διαδρομές: τον 26,5 χιλιόμετρα γύρο των Σπετσών, με ανηφόρες και θερμοκρασία κόλαση. («Οι συνθήκες είναι δύσκολες, αλλά με ψυχή θα τα καταφέρετε» -όταν το ακούς αυτό από τους διοργανωτές, πριν καν σφυρίξει ο αφέτης, η ευχή της εκκίνησης είναι «καλά στερνά». Αλλά τα καταφέραμε.)

Όμως το πρώτο ποστ, ανήκει δικαιωματικά σ’ εκείνους που ξεκίνησαν πρώτοι σήμερα και, ακόμα και όταν έμεναν λίγο πίσω στη διαδρομή, όλοι ξέραμε ότι βρίσκονται πολλά χιλιόμετρα μπροστά μας: σε δύναμη, σε κουράγιο, σε όραμα και, εννοείται, σε ψυχή.

ΠαραολυμπιονίκεςΠαραολυμπιονίκες, ρισπέκτ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s