Oops, I did it again

Ο 31ος Κλασικός Μαραθώνιος (βασικά ο πρώτος δικός μου) σε αριθμούς.

4:48:56 οι ώρες/λεπτά/δευτερόλεπτα που χρειάστηκα για να διανύσω τα 42,195 χλμ.

Results

35 ευρώ η εκτίμηση του ταξιτζή που μας γύρισε στο σπίτι για το πόσο θα στοίχιζε η ίδια διαδρομή μαζί του.

4 τα παραπάνω λεπτά που χρειάστηκα σε σχέση με το μαραθώνιο της Βαρκελώνης το 2009.

1,5 οι φορές που ο σημερινός ήταν πιο δύσκολος σε σχέση με το μαραθώνιο της Βαρκελώνης το 2009.

24 τα χιλιόμετρα που σκεφτόμουν αγάπες, ωραία πράγματα, δουλειές και ταξίδια.

18,2 τα χιλιόμετρα που σκεφτόμουν πώς είναι δυνατόν να πονάω τόσο και να τρέχω ακόμα.

1000 τα μπράβο στους εθελοντές που έδιναν κλειστά τα μπουκάλια του νερού.

27 οι φορές που παραλίγο να ρωτήσω, με δάκρυα στα μάτια, τους εθελοντές των pit stops «και για πείτε μου, αυτά τα μπουκαλάκια που έχετε εδώ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;»

3 οι γουλιές κοκακόλα που με έσωσαν από τη ναυτία (κάτι πολύ λάθος έγινε αυτή τη φορά με το fueling, θα το μελετήσω και θα επανέλθω με αποστάγματα σοφίας).

2 τα μπλοκς που χάρηκαν πυροτεχνήματα και μπαλόνια στην εκκίνησή τους από το Μαραθώνα. Εμείς ούτε τσίκι τσίκι.

1 ο Μπάτμαν, 1 ο Cherokee, 1 o Γιαπωνέζος με το κοστούμι και τα σκαρπίνια.

batman

1 η σουρεάλ στιγμή όπου ο γνωστός ξυπόλητος δρομέας με το χιτώνα και την περικεφαλαία, εθεάθη να μιλάει στο κινητό. Τερμάτισε, πάντως.

2 τα καροτσάκια: ένας μπαμπάς με το μωρό του κι ένας μπαμπάς με τον ανάπηρο γιό του. Ρισπέκτ.

4 οι φορές που χρειάστηκε να ακούσω άγνωστους ανθρώπους να με φωνάζουν στο δρόμο με το όνομά μου («μπράβο, Στέλλα! 35 χιλιόμετρα έμειναν ακόμα!!!1!!!) για να συνειδητοποιήσω ότι δεν είχα πάθει αλτσχάιμερ. Όντως δεν τους ήξερα, απλώς έβλεπαν το όνομα στη μπλούζα μου.

1η φορά που έτρεχα οικειοθελώς πάνω από 5 χιλιόμετρα χωρίς μουσική στα ακουστικά ή παρέα δίπλα. Αυτό το πάρτι είναι από μόνο του φοβερή μουσική.

1 η πραγματικά βοηθητική μπάντα της διαδρομής: Λαγοί, κλωνοποιηθείτε.

86 (περίπου) οι φορές που ευχήθηκα να μην είχα σηκωθεί από το κρεβάτι μου σήμερα το πρωί.

1,5 οι φορές που ευχήθηκα να μην είχα γεννηθεί, γενικώς.

10.000 ευχαριστώ στα Cosmo girls που με περίμεναν λίγο πριν την είσοδο του Καλλιμάρμαρου. Ήταν εκεί που κατάλαβα τι ακριβώς σημαίνει «φτερά στα (διαλυμένα) πόδια».

stella07

7 οι φίλοι που έτρεχαν λίγο μπροστά ή λίγο πίσω. Τερμάτισαν όλοι, Άλεξ, Κανέλλα, Πάνο, Βασίλη, Στέφανε, Ηλία, Γιάννη, πολύ περήφανη, μπράβο!

42 (τουλάχιστον) οι τρόποι με τους οποίους θα μπορούσε να είναι καλύτερο το φετινό μετάλλιο του Μαραθωνίου.

metallio

9 (στην κλίμακα του 10) οι βαθμοί απόγνωσης μέχρι να βρω πώς θα φύγω από το Καλλιμάρμαρο (όχι, μετά τον τερματισμό το “περπατώντας” δεν είναι η σωστή απάντηση).

10 φορές ο τερματισμός άξιζε τον κόπο.

termatismos

3 οι ζωές που θα μου πάρει να τους ξεχάσω (και τον πόνο και τον τερματισμό).

Αμέτρητα τα tweets για τον #AthensClassicMarathon.


//

ΥΓ. Και να πούμε κάτι ακόμα: 48 τα ποστ αυτού του μπλογκ, 15 οι εβδομάδες της ζωής του.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s