Tag Archives: ανηφόρες

Finishing lying

«Έχει μια μεγάλη ανηφόρα γύρω στο 15 και μετά θα νομίζεις ότι τελείωσες. Δεν τελείωσες. Έχει 2-3 ακόμα ως το 20, μόνο τότε θα μπορείς να πεις ότι εντάξει, θα τερματίσεις».

Ήμουν ευγνώμων στους εθελοντές, που μου έδιναν το layout της διαδρομής των Σπετσών, αλλά εκείνη τη στιγμή μου ήρθε να βάλω τα γέλια. Τι εννοείς «να πω ότι θα τερματίσω», φυσικά και θα τερματίσω, έτρεξα πριν μια βδομάδα 29, το 2009 έτρεξα τα 42, σε ένα 26άρι θα κολλήσουμε τώρα; Έστω, με ανηφόρες.

Έφτασα στις τελευταίες ανηφόρες όπως ξέρεις ότι έφτασα και τότε συνειδητοποίησα ότι τα παιδιά είχαν άδικο –αλλά όχι για το λόγο που είχα γελάσει. Είχαν δίκιο ότι ως εκείνη τη στιγμή δεν θα μπορούσα –δεν υπήρχε περίπτωση- να σκεφτώ με σιγουριά ότι θα τερματίσω. Όμως τελικά ούτε και μετά από την τελευταία ανηφόρα, ούτε καν τη στιγμή που έμπαινα τρέχοντας στα σοκάκια του λιμανιού, δεν θα μπορούσα να σκεφτώ με σιγουριά ότι θα τερματίσω. Continue reading Finishing lying

Advertisements

By the book

«Έτρεξα και τρία δεκάρια μέσα στη βδομάδα…»

Ο Αντώνης με κοιτάζει με παράπονο/περιφρόνηση/αγανάκτηση. Βδελυγμία. «Δεν ακολουθείς το πρόγραμμα, ε;»

«Μα, ναι, αφού…»

«Το πρόγραμμα έλεγε ένα εννιάρι, ένα εντεκάρι και ένα δεκάρι. Δεν το ακολουθείς».

«Με δουλεύεις, ναι;»

Όχι, δεν με δουλεύει.

Έχει γίνει το απόλυτο running nerd και το ζει με πάθος.

By steve.garner32

Αρνείται να τρέξει 200 μέτρα λιγότερο ή περισσότερο απ’ αυτό που ορίζει το πρόγραμμά μας και όταν τρέχουμε μαζί μου κάνει ερωτήσεις τύπου «Λένε ότι πρέπει να διατηρείς σταθερό ρυθμό σε όλη τη διαδρομή. Τι εννοούν, όμως, την εξωτερική ταχύτητα ή την εσωτερική προσπάθεια; Δηλαδή τι κάνεις στις ανηφόρες;». Μου εξηγεί ότι «αυτές τις μέρες» προσπαθεί να φτιάξει τη στάση του και του δίνω μάξιμουμ δυο βδομάδες ακόμα πριν έρθει να μου κάνει παρουσίαση powerpoint για τζελ, μπάρες και ισοτονικά ποτά.

Κουνάω το κεφάλι. Γελάω. Ντρέπομαι. Τον καμαρώνω. Continue reading By the book